Jigoro kano werd geboren op 28 oktober 1860. De tengere Jigoro studeerde in Tokyo en hield veel van sport.
Hij ging trainen in een Jiujitsu school. Deze kunst van zelfverdediging had de naam dat je na veel oefenen van sterkere, grotere tegenstanders kon winnen.Na enige jaren hard te hebben getraind was hij toch niet helemaal tevreden over het Jiujitsu. Het was een goede zelfverdediging sport maar hij miste iets.
Kano wilde een sport waar sportiviteit, geestelijke en lichamelijke vorming voorop stond. Na enige jaren studeren richtte hij  in 1882 de Kodokan op. De sport die hij daar aan zijn leerlingen leerde noemde hij JUDO. Letterlijk vertaald betekent dit de zachte weg. Kodokan betekent: de plaats waar je de weg leert. In het Judo liet Jigoro de trappen en stoten weg, die wel in het Jiujitsu toegestaan waren.veilig en goed te beoefenen in bijvoorbeeld randori (oefengevecht).De balansverstoring was het belangrijkste. Hoofdcommissaris Mishima van de politie organiseerde in 1886 een wedstrijd tussen vijftien leerlingen van de Kodokan tegen een team van bekende Jiujitsuka’s. De wedstrijden eindigde in een 13-0 overwinning voor de leerlingen van Jigoro Kano. Vanaf dat moment was de Kodokan met zijn judo een snel groeiende sport in Japan.
In 1909 werd Professor Jigoro Kano lid van het Internationaal Olympisch Comité. Na vele bezoeken aan Olympische spelen lukte hem in 1938 om het Judo op de Olympische spelen te krijgen. Tijdens een vergadering in Egypte  waar Jigoro ook bij aanwezig was, besloot het Olympisch Comité om de judosport op de agenda plaatsen. Helaas overleed Jigoro op de teruggreis naar Japan aan longontsteking.
Door de 2e wereldoorlog duurde het toch nog tot 1964 dat Judo voor het eerste op de Olympische spelen erbij was. En gelijk met een enorm succes voor Nederland. De Utrechter Anton Geesink versloeg de Japanner Kaminaga in eigen huis met Ippon. Nederland had een Olympisch judokampioen!